logo

Blog

Flamingo's…

Wie aan een flamingo’s denkt, denkt aan tropische oorden... parelwitte stranden, azuurblauw water en een heerlijke temperatuur. Flamingo’s worden immers gezien als tropische vogels maar dat is niet helemaal waar…ze komen wereldwijd overal voor! In Chili bevinden ze zich zelfs op grootte hoogte in de Andes en daar vriest het    s ‘nachts heel hard.

 

Elk jaar trekt er een kolonie flamingo’s vanuit Duitsland, waar ze hun broedgebied hebben in het Zwillbrocker Venn, net over de Duitse grens bij de Achterhoek, naar het Grevelingenmeer. De groep bestaat uit drie soorten: de Europese flamingo, Chileense flamingo en de Caribische flamingo en groeit elk jaar in aantal. De reden dat ze hier komen om te overwinteren is het zoute water in het Grevelingenmeer. Waar ze vandaan komen leven ze in zoet water en dat bevriest in de winter. Ook heeft het te maken met het grote voedselaanbod, garnalen, algen en schelpdiertjes, die ze in het Grevelingenmeer volop vinden.

Vroeg in de morgen ben ik ditmaal er weer naar toe gereden. Vanaf de Zeelandbrug werd ik getrakteerd met een mooie zonsopkomst. En aan de golfbeweging in de Oosterschelde was te zien dat er zeer weinig wind stond. Ik kon het niet beter gaan treffen die morgen om de flamingo’s te fotograferen!

 

flamingo
flamingo

 

 

 

Op de plaats van bestemming aangekomen stonden er al behoorlijk wat vogelspotters. Tja, dan voel je je toch een wat vreemde vogel in de bijt met je camera uitrusting! Vanaf die plaats stonden ze te ver weg, om op de manier zoals ik graag wilde, te kunnen fotograferen. Er zat niet anders op dan alles weer in te pakken en naar de plek te gaan waar ik ze in de verte al zag staan…voor mij de ideale plek om ze rustig te mogen aanschouwen en te genieten van deze sierlijke vogels!

 

Bij aankomst besloot ik om enkel het hoognodige in de fototas mee te nemen en de rest in de auto te laten liggen. Het is immers nog een flink stukje lopen met wat hindernissen. Ik kan eigenlijk nooit beslissen welke lens, statief ect. ik zal meenemen, met als gevolg dat mijn fototas loodzwaar weegt….beter mee verlegen dan om verlegen denk ik altijd maar. De grote groep vogelspotters kwam in kolonne ook aangereden…en ik moest grinnikend denken aan het gezegde: ” Als er één schaap over de dam is…

 

Onderaan de dijk ben ik neergestreken en vanaf die plaats kon ik ze goed zien en horen. Wat een fantastisch gezicht blijf ik het vinden om ze, op één poot te zien staan in het bijna rimpelloze water. Hun lange, sierlijke nek naar achteren gedraaid zodat hun kop lekker warm tussen de veren op hun rug ligt. Het mooie, zachte licht in de morgen, schijnend op hun roze veren. Dan waan ik me in het paradijs en vergeet ik de kou. Dit jaar zal ik ze zeker ook gaan opzoek in hun broedgebied in Duitsland!

 

Tot de volgende blog!

 

 

 

 

 

Waar alles samenkomt…

Ik hou van de Zeeuwse kust, maar met name in het zomerseizoen ben ik de niet de enige die er graag is. Om dan het strand, op een enkele vroege vogel na, voor mezelf te hebben kun je me daar vinden als de zon nog moet opkomen. Heerlijk om dan op blote voeten over het zand te lopen in alle rust en leegte die het strand dan nog heeft. Het geluid van de krijsende meeuwen, met op de achtergrond het geruis van de golven, wordt het samen gemixt tot een zeesymfonie. Vroeg in de ochtend is de rust bijna tastbaar!

Fotograferen is dan voor mij meer dan alleen foto’s maken. Dan heb ik geen besef van tijd en kan ik m’n hoofd leeg maken…zo is fotograferen een heerlijke bezigheid om weer in balans te komen met mezelf. Fotograferen kan ook mensen bij elkaar brengen, het zelfs laten groeien tot een warme vriendschap. En hoe mooi is het dan om zo’n vroege ochtend met elkaar te delen…vele meters uit elkaar verwijderd, ieder lekker z’n eigen ding doen met af en toe opkijken om te ontdekken waar de ander uithangt. En zonder dat er woorden gesproken worden weet je dat het goed zit.

strand
schelp

 

 

 

En zonder dat er woorden gesproken worden weet je dat het goed zit. Strand is inderdaad heel veel zand met schelpen. Maar voor wie het wil zien is het meer dan dat. Dan is het strand een schatkist aan schatten, aangespoeld door het water. En dan wordt je ook nog getrakteerd op mooie luchten en fraaie lichtinvallen. En als een frisse zeewind schieten er ineens gedachten ineens door m’n hoofd dat ik deze belevenis graag wil delen met toekomstige cursisten, die tussen het aanbod van mijn workshops, deze mooie parel hebben ontdekt. Ik ben voor nu enkel blij dat ik dit heb kunnen delen met iemand die ik een warm hart toedraag……..in de wetenschap dat er nog vele mooie momenten komen!

 

Tot de volgende blog!

 

 

 

 

 

Alles heeft een reden…

Tja, hier zit ik nu mijn eerste blog te schrijven, dat schijnt bij een website te horen. Behalve kijken vinden bezoekers het ook leuk om wat te kunnen lezen, tenminste dat heb ik van horen zeggen. Ik ben erg trots op mijn website en wil mijn website bouwer hartelijk danken…. Hij heeft mijn wensen en ideeën kunnen vertalen in deze mooie website…een website die bij mij past en goed aanvoelt. Een eigen website…vijf jaar geleden had ik dit nooit kunnen bedenken. Toen hield ik me niet zo bezig met de fotografie, ik vond het leuk om tijdens mijn fietstochten wat foto’s te maken van de omgeving met m’n IPad als herinnering. Na verloop van tijd werden de foto’s van de omgeving waar ik was anders doordat ik meer detailfoto’s foto’s van een onderwerp, wat ik tegen kwam, ging maken.

jacobsvlinder
vlinder

 

 

 

En toen liep ik tegen de beperkingen aan van mijn iPad, deze had immers niet de mogelijkheden van een ‘echte’ camera. Daarom heb ik een spiegelreflex aangeschaft, zo kon ik mijn mogelijkheden vergroten. Al die knopjes, wieltjes, standen ect. waren voor mij in het begin echt een proefwerk wiskunde op de middelbare school, daar snapte ik ook niets van. ISO, sluitertijden en diafragma klonken voor mij als de stelling van Pythagoras. Nee, een wiskundeknobbel had ik niet, maar fotograferen kan je leren, toch? De beide cursussen die ik daarvoor heb gevolgd in de avonduren konden dat blijkbaar ook niet…ik snapte er werkelijk helemaal niets van hoe het één met het ander in verband stond. Een derde vervolgcursus heb ik maar niet meer gedaan, als ik het nu nog niet snap dan zou ik het nooit meer snappen was mijn conclusie. Gelukkig zit er nog een A-stand op!

 

 

 

 

Die A-stand gebruik ik nu al lang niet meer…hoe het allemaal werkt ben ik zelf achter gekomen, door heel veel te oefenen. Een technisch fotografe ben ik niet, nog regelmatig noem ik een objectief nog een lens, wil ik gaan fotograferen doet m’n camera het niet (heb ik de camera nog niet aanstaan) of ik zie het onderwerp niet (ben ik vergeten de lens-dop eraf te halen). Nog steeds hou ik me niet bezig met het juist instellen van de belichtingsdriehoek, ik fotografeer vanuit m’n gevoel en ga uit van wat ik zie als ik door de lens kijk. De fotografie heeft mij twee jaar geleden, door een heel moeilijke periode heen geholpen en ervoor gezorgd dat ik nu een geweldige mooie baan heb als fotografe in een veilinghuis. En mijn vrije tijd? Die breng ik graag door met mijn camera, en ga ik heerlijk struinen in een gebiedje. Niet naarstig op zoek naar een onderwerp…maar voor wie het wil zien komt het vanzelf voorbij gefladderd!

vlinder op bloem
sneeuwklokje

 

 

 

Zo, het schrijven van mijn eerste blog was niet eens zo moeilijk om te doen merk ik op en ik zal dit zeker vaker gaan doen. De lezer meenemen met mijn “reizen” door de natuur om te laten ervaren hoe mooi de natuur is!

 

Tot de volgende blog!